<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565</id><updated>2012-01-18T16:21:22.410-08:00</updated><category term='lo puro y lo social.'/><category term='poesía de sapos'/><category term='poesía del universo'/><category term='poesía sin mantel'/><category term='Juana'/><category term='nidos'/><category term='kilómetros'/><category term='ratas'/><category term='flores'/><category term='falta'/><category term='en tierra'/><category term='poesía creciente'/><category term='memoria'/><category term='un pez en la pecera'/><category term='Semaforos'/><category term='cucarachas cucharitas'/><category term='gusanos'/><category term='mario y las palabras'/><category term='poesía musical'/><category term='poesía nadadora'/><category term='brillantes campos'/><category term='poesía de entregas'/><category term='trenes'/><category term='aniversario nacimiento de Oliverio Girondo'/><category term='poesía de retratos'/><category term='poesía'/><category term='mosca del agujero mas triste'/><category term='un tubo de ensayo no es un florero'/><category term='brujas y flores carnívoras en mis pies'/><category term='jugando.'/><category term='cosas que se escuchan en el tren'/><category term='frios amores'/><category term='poesía terrestre'/><category term='musicasinmusicamu'/><category term='un ciempiés se me llevó nada'/><category term='poesía entre vidrios'/><category term='escrito por Jimena y yo'/><category term='la fiesta en un castillo no es fiesta'/><title type='text'>Poesía  Extra-ordinaria</title><subtitle type='html'>creación de mundos nuevos</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>44</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2991157475535691865</id><published>2011-12-01T16:08:00.001-08:00</published><updated>2011-12-01T16:29:01.507-08:00</updated><title type='text'>Rompiente</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-Eqdvsg27aSo/TtgbZYh4TrI/AAAAAAAAATo/e0S0IlovzDI/s1600/estacion.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="256" src="http://2.bp.blogspot.com/-Eqdvsg27aSo/TtgbZYh4TrI/AAAAAAAAATo/e0S0IlovzDI/s320/estacion.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;El tiempo no pasa. Tan sólo son crujidos y huracanes suaves atravesando la piel, la misma piel que rompe el espacio entre el universo y las cosas...&lt;br /&gt;Es mentira que la acumulación de los días, y los años, me hayan dejado este cuerpo, y esta voz. Es mentira.&lt;br /&gt;Hoy despierto por primera vez, y me siento muerta, ahogada en la inmensa luz violeta que me pregunta, siempre pregunta.&lt;br /&gt;No crecen palabras en este nido sucio y devastado, no crece nada bajo esta tierra que me lleva cada vez más hondo, cada vez más despierta.&lt;br /&gt;Al final y al principio de mi misma, veo tu alma blanca, afuera, bien afuera de todo lo que se esconde. Rompiendo las respuestas una por una, como una ola gigante acabando con todo lo que crece para no ser.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2991157475535691865?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2991157475535691865/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/12/rompiente.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2991157475535691865'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2991157475535691865'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/12/rompiente.html' title='Rompiente'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-Eqdvsg27aSo/TtgbZYh4TrI/AAAAAAAAATo/e0S0IlovzDI/s72-c/estacion.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5841105962246872446</id><published>2011-11-18T10:22:00.001-08:00</published><updated>2011-11-18T10:37:25.173-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='falta'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><title type='text'>La Falta</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Casi ya sin alma en el cuerpo, levantó sus pies del&amp;nbsp; suelo para ver cómo el mundo que se vadejando atrás, es solo otro mundo que se pisa sin admiración, ni latido. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Ella no puede aferrarse a nada. Ni siquiera usa zapatos portemor a que éstos procreen más pies y más zapatos en su descuido. Ella no puedeadquirir nada. El miedo le ha creado un juego siniestro de repeticiones ysombras, de recuerdos que amontonados no sirven ni para un sueño feliz.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Disimula bien. Su cara es escenario de cualquier aplauso,sus ojos son los libros que come a diario. Los devora, los muerde; se atragantade palabras gastadas, sucias, viejas.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;No se levantó por el llamado aquel…ese que le gritaba quefuera a buscarlo. No.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Se levantó por que sabe que es una más, que el mundo nogiraría igual de bien, sin ella.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Ella no lo quería. Odiaba su conciencia, su estúpida obsesiónpor salvar mujeres que no juegan. Mientras él le hablaba en el teléfono, ellano escuchaba, se obligaba a &amp;nbsp;que laspalabras no se le pegasen al cuerpo. Ella no lo amaba, no podía amar. No entendíacómo el amor podía existir entre tanto, entre tantas cosas juntas.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;El llamado desesperado se fue por la ventana. Se levanta,entonces, para observar:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;El viento arrastrando polvo, que alguna vez fue cosa nueva.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;No puede volver al piso, no puede volver a donde ha estadomiles de veces.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;No puede volver a ningún lugar que no sea fuera de si misma.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5841105962246872446?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5841105962246872446/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/11/la-falta.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5841105962246872446'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5841105962246872446'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/11/la-falta.html' title='La Falta'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2646756073205812023</id><published>2011-09-13T16:45:00.000-07:00</published><updated>2011-09-13T16:52:01.317-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Juana'/><title type='text'>Juana y las Dudas</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-49mGUGlgNLw/Tm_sJer1rVI/AAAAAAAAAP4/xP8oJt5CyPs/s1600/DSC04515.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-49mGUGlgNLw/Tm_sJer1rVI/AAAAAAAAAP4/xP8oJt5CyPs/s320/DSC04515.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651995704973176146" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;[Ser sin palabras la música del mundo,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;Y mirar hacia atrás todo un delante por venir.]&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;No era fácil que Juana amara sus dudas, aunque éstas crecieran en el pasto como tréboles mal formados. Ella intentaba darles aire, aunque de eso dependiera su estómago de lluvias ácidas y volcanes impacientes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;De vez en cuando, en sus días interminables, mira cómo una duda se entrega al sol como ella nunca supo jamás. Y siente pena, por su vientre de sombras crujientes rezándole a una moral llena de fundamentos fundidos. Y siente furia, de no poder ser verde y espontánea, de no poder brillar acalorada en la tierra.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;Sin embargo, tenía sus tardes de risas puentes hacia otras tardes inventadas, donde ella era pura hierba, y le gustaba verse sucia, entremezclándose con el barro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;Las dudas no dejaban de crecer en su jardín. Y Juana no tiene el coraje, ni el porqué, de arrancarlas una por una como hizo con sus ideas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;No le queda más remedio que servirles té y contarles de las personas que se pegan a su vida como escalofriantes espinas. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 153);"&gt;Después se duerme, tramando la religión perfecta de apocalipsis y resurrección. &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2646756073205812023?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2646756073205812023/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/09/juana-y-las-dudas.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2646756073205812023'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2646756073205812023'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/09/juana-y-las-dudas.html' title='Juana y las Dudas'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-49mGUGlgNLw/Tm_sJer1rVI/AAAAAAAAAP4/xP8oJt5CyPs/s72-c/DSC04515.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-818618580185777140</id><published>2011-08-17T07:40:00.000-07:00</published><updated>2011-08-17T07:42:10.730-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='aniversario nacimiento de Oliverio Girondo'/><title type='text'>Espantapájaros</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.literaberinto.com/vueltamundo/girondo.gif"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 228px; height: 328px;" src="http://www.literaberinto.com/vueltamundo/girondo.gif" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight:bold;"&gt;Genio!&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-818618580185777140?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/818618580185777140/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/08/espantapajaros.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/818618580185777140'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/818618580185777140'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/08/espantapajaros.html' title='Espantapájaros'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-3402253190263745837</id><published>2011-08-02T11:42:00.000-07:00</published><updated>2011-08-02T11:46:25.886-07:00</updated><title type='text'>Verde</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://muchasmiradas.files.wordpress.com/2010/10/pasto.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 500px; height: 331px;" src="http://muchasmiradas.files.wordpress.com/2010/10/pasto.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Boca en el pasto, genialidad inútil mientras un sol, El sol, nos despierta.&lt;br /&gt;Boca en el pasto,  y aún gira el planeta frente al planteo cucaracha flor sin patas.&lt;br /&gt;Hoy no llueve adiós, en este inmenso jardín. Hoy la planta no es carnívora ni fatal,&lt;br /&gt;Boca en el pasto, reventando el fin para soñar un poco más: verde, hojas verdes en la cara, revueltas en el pelo, entre las piernas, hojas verdes corriendo y escurriéndonos.&lt;br /&gt;Sólo, quizás, abandonando el cuerpo podamos ver un poco el cielo.&lt;br /&gt;Pero, tu carne…soy planta y soy animal de dientes feroces…&lt;br /&gt;Tu carne abandono, por un cielo.&lt;br /&gt;Cielo abierto de pájaros cristales&lt;br /&gt;Cielo de pedacitos de pasto esponjoso&lt;br /&gt;Cielo de bocas tuyas, cielo.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-3402253190263745837?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/3402253190263745837/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/08/verde.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3402253190263745837'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3402253190263745837'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/08/verde.html' title='Verde'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-6994304119021441220</id><published>2011-06-25T08:18:00.000-07:00</published><updated>2011-06-25T09:27:08.373-07:00</updated><title type='text'>Fiesta</title><content type='html'>&lt;span style="font-weight:bold;"&gt;&lt;br /&gt;Se cae la bomba del tiempo en la cabeza de Juan,&lt;br /&gt;y la lluvia colapsa en los ojos de toda la gente toda,&lt;br /&gt;mañana no será otro día, no será&lt;br /&gt;y Juan no podrá vestirse, ni lavarse los dientes sin morir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;María es el nombre de todas las mujeres,&lt;br /&gt;sangrientas, reventadas, abiertas, &lt;br /&gt;que dulces derraman su escupitajo más acertado en la frente de cada uno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Merecemos no encontrar nuestro nombre en el espejo,&lt;br /&gt;Y repetir hasta el cansancio la escena de dormir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¡María y Juan, váyanse de esta ciudad!&lt;br /&gt;de este pueblo sin alma, de estas calles sin perdón,&lt;br /&gt;abandonen al mundo...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¡Queremos la fiesta de los ojos sonrientes,&lt;br /&gt;abiertos a carcajadas. &lt;br /&gt;Queremos la fiesta de los que sobrevivimos ante la vida,&lt;br /&gt;y aún amamos a la muerte&lt;br /&gt;no de los días,&lt;br /&gt;no de las noches,&lt;br /&gt;ni de las fiestas,&lt;br /&gt;amamos a la muerte de las muertes,&lt;br /&gt;y celebramos frente al muro, una flor!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-6994304119021441220?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/6994304119021441220/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/06/fiesta.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6994304119021441220'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6994304119021441220'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/06/fiesta.html' title='Fiesta'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5919088511128187449</id><published>2011-06-10T17:37:00.000-07:00</published><updated>2011-06-10T17:46:37.145-07:00</updated><title type='text'>IN-MUNDO</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fondospantallagratis.com/wp-content/uploads/2009/02/campo_de_girasoles.jpg"&gt;&lt;img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 300px; height: 224px;" src="http://www.fondospantallagratis.com/wp-content/uploads/2009/02/campo_de_girasoles.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;[Ropas de ayer tiradas en el viento, de un frío inmortal, capaz de despertarte de lo inmóvil.]&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El día en su camisa no termina, y el sol chorrea en su cara, su cara de miles de babas besando al sol, al padre sol, a la madre sol. Quisiera pasar la vida tratando de despertarlo… sin gritos, sin luz. Y que todas sus manos caigan antes mi, o ante el mundo, de dos plazas, corral del amor y la inhumanidad.&lt;br /&gt;Pero el día no termina, y quizás sea mas fácil decir antes que  romperse el cuerpo tratando de comprender, de ver, de hacernos.&lt;br /&gt;Su pantalón estira la vida, su vida, de subidas interminables a la Gran Baba del pueblo hermoso, sin monedas, sin calles, llenas de campo soleado y con lluvias a la vez, de una buena vez y para siempre. El día termina en un campo submarino, extra-terrestre, amarillo, dejándonos ser, lo que vinimos a ser.&lt;br /&gt;Si. Si todo este rancho fuese una canción, te despertarías todos los días a besar al mundo y al mundano, entregado a la inocencia de un sonido inquebrantable y poderoso.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5919088511128187449?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5919088511128187449/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/06/in-mundo.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5919088511128187449'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5919088511128187449'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/06/in-mundo.html' title='IN-MUNDO'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-6265759530421123883</id><published>2011-04-18T16:46:00.000-07:00</published><updated>2011-04-18T16:51:31.244-07:00</updated><title type='text'>Vieja</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-AhfxU2G2SsA/TazOVqRGBxI/AAAAAAAAAOE/688XYzFzo8k/s1600/anciana_1971.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 301px; height: 293px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AhfxU2G2SsA/TazOVqRGBxI/AAAAAAAAAOE/688XYzFzo8k/s320/anciana_1971.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597075308433245970" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me haces vieja,&lt;br /&gt;Radiante,&lt;br /&gt;Con la piel escarchada de azúcar,&lt;br /&gt;Arrugas y orugas de vuelta mariposas.&lt;br /&gt;Mis dientes son perlas,&lt;br /&gt;Que se caen de un tirón,&lt;br /&gt;Al igual que mis ropas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vieja, de bastón de oro por las calles enfermas,&lt;br /&gt;De gripe, de bacterias submarinas que nos lamen la ilusión.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vieja, de ojos fascinados,&lt;br /&gt;Y pelo postizo,&lt;br /&gt;De boca de pez,&lt;br /&gt;Sirena de años miles, miles de años.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me hago vieja en este pueblo sordo y gritón.&lt;br /&gt;Vieja en el país del bebé pervertido&lt;br /&gt;Que se pasea en trajes que le quedan grandes,&lt;br /&gt;Manoseando el dinero,&lt;br /&gt;Llevándose el mundo a la boca.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me haces vieja, anciana,&lt;br /&gt;Mirando la ventana y el tiempo,&lt;br /&gt;Bebiendo la es puma de un café con leche,&lt;br /&gt;Anciana, única sobreviviente de nuestra generación.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me hago vieja al lado tuyo,&lt;br /&gt;Regenerándonos, el uno al otro,&lt;br /&gt;Haciéndonos crecer pasto verde brillante, bajo nuestros pies,&lt;br /&gt;Arrugados, hermosos,&lt;br /&gt;Creciendo viejos en un campo, en la ciudad, sin ciudad.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-6265759530421123883?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/6265759530421123883/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/04/vieja.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6265759530421123883'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6265759530421123883'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/04/vieja.html' title='Vieja'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-AhfxU2G2SsA/TazOVqRGBxI/AAAAAAAAAOE/688XYzFzo8k/s72-c/anciana_1971.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5621715468516653438</id><published>2011-02-13T17:19:00.000-08:00</published><updated>2011-02-15T14:32:23.205-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nidos'/><title type='text'>Nido de paja</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-6WUB8Td6jXg/TVr9nkkoncI/AAAAAAAAANU/9JT5MQ9RQYI/s1600/DSC04257.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-6WUB8Td6jXg/TVr9nkkoncI/AAAAAAAAANU/9JT5MQ9RQYI/s320/DSC04257.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574046345098468802" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;    &lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;Revisó la idea de cambiar de cama por segunda vez. El colchón sucio y gastado pudriendo las maderas de las cuatro patas, carcomiendo los huesos y la carne, saboreando el desgaste de una cama de 1 plaza y media.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" &gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;          Sonrió al pensar en sus sueños chorreando las sábanas, y la malicia le acarició los brazos cuando supo que tendría que tirarlo todo.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" &gt;  Abandonar el acto y la teoría: un espacio que es escenario de otros escenarios. Un cuadrado que es el círculo de un triángulo. Y abandonar; con la conciencia de un pájaro sin instinto, crear un nido para luego liberarlo de si mismo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" &gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;          Y pensó también, en los 4, 5 habitantes que había tenido su nido; de cuantos vomitaron fuego sobre el colchón sin sábanas, de los que habían besado su almohada para luego empujarlas a un vacío inmortal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" &gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;        Ahora tendría que matarla. Abrirla en pedacitos, vaciarla de sentido. Tendría que romperle el cuerpo, hasta su piel. Cambiar de cama como cambiar de mundo y nombre. Esconder las pruebas y limpiar la sangre; tirarla al río más discreto y estafador del planeta.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" &gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;         Luego volvería alterada, temblando del poder que le confiere haber podido. Regresaría al piso que tuvo tantas sombras, a la incomodidad de los lujos culturales, a juntar paja por paja, de nuevo, todo el mundo, otra vez.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5621715468516653438?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5621715468516653438/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/02/nido-de-paja.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5621715468516653438'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5621715468516653438'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2011/02/nido-de-paja.html' title='Nido de paja'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-6WUB8Td6jXg/TVr9nkkoncI/AAAAAAAAANU/9JT5MQ9RQYI/s72-c/DSC04257.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-473658869960184743</id><published>2010-10-19T13:26:00.000-07:00</published><updated>2010-10-19T13:31:49.759-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='brillantes campos'/><title type='text'>Si, pero en una isla.</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;"&gt;  No. Yo no creía en sus ojos abiertos, partiéndome el alma. En los mundos de escobas, barriendo las nubes empolvadas de sol.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;"&gt;  Los hombrecitos de Marte haciéndose alas, y nosotros cociéndonos al suelo, exprimiendo el abrazo, y el brazo,  de los que solo nacimos para habitar, y limitar.  &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;"&gt;  No. Pero la red. No. pero sus ojos. No...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;"&gt;  Corrales fingiendo ser brillantes campos, para correr y correr.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;"&gt;  Pero dada la vuelta, colas de chancho y cuatro patas, animalizándolo todo, menos la razón.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-473658869960184743?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/473658869960184743/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/10/si-pero-en-una-isla.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/473658869960184743'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/473658869960184743'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/10/si-pero-en-una-isla.html' title='Si, pero en una isla.'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-6118077187465909716</id><published>2010-07-15T11:21:00.000-07:00</published><updated>2010-07-15T11:45:11.817-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='frios amores'/><title type='text'>Amores fríos</title><content type='html'>Las calzas te aprietan &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Juana&lt;/span&gt;, y tu ojo amarillo enfermo vomita líquidos insospechados.&lt;br /&gt;La corbata te ahorca Mario, y tu boca sin don no procrea ni un microbio.&lt;br /&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Juana&lt;/span&gt;, yo te creí de dientes &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;perlados&lt;/span&gt;, de respuestas justas, de permisos concedidos, de épocas antiguas. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;Juana&lt;/span&gt;, te soñé eterna de veintitrés años, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;capáz&lt;/span&gt; de desnudar hasta un obispo.&lt;br /&gt;Mario, yo que juré eras la mezcla exacta de violencia, amor, belleza. Que hablé de vos con manantiales de agua cayendo de mi boca, mientras las tontas sonreían incrédulas. Cuántas veces me dejé caer ante un dedo tuyo, y seguí creyendo en tu protección libertadora.&lt;br /&gt;Las calzas te aprietan, y no puedo verte más. Ni en la muerte, ni en la enfermedad, que la ley me ampare ante esta imagen!&lt;br /&gt;La corbata te ahorcó, tu música, tus &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;jeans&lt;/span&gt;, tu sensualidad. Mario, eras un &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;poster&lt;/span&gt; de adolescencia rebelde, y ahora una fotografía de hombre en crisis.&lt;br /&gt;La cama se está riendo de nosotros, dice que nunca le tocamos un pelo. Y eso que a vos te sobran.&lt;br /&gt;Y eso que a vos te faltan.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-6118077187465909716?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/6118077187465909716/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/07/amores-frios.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6118077187465909716'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6118077187465909716'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/07/amores-frios.html' title='Amores fríos'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-1503032325942390578</id><published>2010-06-18T11:58:00.000-07:00</published><updated>2010-06-18T12:24:31.161-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía del universo'/><title type='text'>Perfecto astro nauta</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Remordimiento desvelado de un reloj sin apuros,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;mientras su boca enferma&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;calma más de diez palabras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Intrusos, inútiles, molestos,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;los amores que se inventan sobre todo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Mordisqueos durmientes que anestesian,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;y, sobre todo, callan las urgencias no espontáneas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Lo ví en su alma, perfecto, cruel, perfecto&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;No ví mi alma en el cuerpo actor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Mordedura animal, que golpea en la pared, de la que nadie aprende.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Víctima lastimosa de la que todos huyen&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;salvo él, fiel en el acto de habitar&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;en el espacio apretado, despacio, espacial&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;de un cuerpo poco universal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-1503032325942390578?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/1503032325942390578/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/perfecto-astro-nauta.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1503032325942390578'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1503032325942390578'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/perfecto-astro-nauta.html' title='Perfecto astro nauta'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2662118570404589539</id><published>2010-06-10T19:58:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T20:49:17.624-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía creciente'/><title type='text'>Sobre tu tumba</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" &gt;&lt;span style="font-family: verdana;"&gt;Sonreíste igual, te estaba enjaulando y sonreíste igual. No me explico ningún por qué, no me explico que te dé píldoras amarillas, y vos sueñes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: verdana;"&gt;Después del desamor, vos seguís amando... aunque yo hiele nuestro poco mundo, inmundo, mundano. Sonreíste igual, eso no está bien... no está bien cortar mi cara de plastilina, con una sonrisa. No está bien.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: verdana;"&gt;Quería darte oxígeno entre tanto aire, y sin sospecharlo la máscara me atrapó riendo. No te alcanzó con el corazón, querías que sangrara cada vez que abría la boca. Y a mi no me alcanzó la ilusión, quería que murieras, y bailaras sobre tu tumba para mi, sólo para mi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: verdana;"&gt;Nada de tierra, ni de gusanos. Estás mas vivo que los parásitos en Julio! Y no está bien quedarme adentro encajonando almas, no está bien que me ensucie sin que tu sonrisa me raje las pupilas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: verdana;"&gt;Si no hay muertos, no hay fantasmas. Extraño las ausencias que se movían de par en par, asustando con sábanas blancas la cordura. Pero extrañar eso es poco, es tan poco al lado de tu nacimiento creciente, selvático, sensual.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2662118570404589539?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2662118570404589539/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/sobre-tu-tumba.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2662118570404589539'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2662118570404589539'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/sobre-tu-tumba.html' title='Sobre tu tumba'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-7090966545616867298</id><published>2010-06-10T14:05:00.001-07:00</published><updated>2010-06-10T15:43:00.752-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía de entregas'/><title type='text'>Loca</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/TBFqE8-kwQI/AAAAAAAAAMw/uKT3AVaDNnI/s1600/Imagen+1861.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/TBFqE8-kwQI/AAAAAAAAAMw/uKT3AVaDNnI/s320/Imagen+1861.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5481278854807208194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca, convulsivamente loca. No de visiones que nos tocan, y se huelen.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca. De besos reales, de caricias reales. De deseos próximos, tan próximos que te golpean la cara.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca, de ausencias inútiles que lastiman lo útil.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; De no poder escribir ni una sola tristeza, cuando lo triste me sentaba bien.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Me sentaba bien lo azul, hundirme hasta crear de un pozo una flor.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca, histéricamente rabiosa de espumas blancas. Contagiosa desde la ene hasta la sombra. Finalmente, loca de principios y ventanas, cada vez más abiertos.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Tu voz es mas real que la poesía, tanto que me calla los inventos. Y eso que no invento, para no callar.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca de silencios en vano. Todo es en vano frente a tu verdad. Mis fracesitas son el hombre, en tu universo perfecto.&lt;/span&gt; &lt;div style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt; De verdad sería loca, si no me rompiera el cuerpo en tu cuerpo, si no gritara junto a los sonidos de tu alma.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt; Loca, pero no por mucho tiempo.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;" &gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-7090966545616867298?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/7090966545616867298/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/loca.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7090966545616867298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7090966545616867298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/06/loca.html' title='Loca'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/TBFqE8-kwQI/AAAAAAAAAMw/uKT3AVaDNnI/s72-c/Imagen+1861.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4401181054446373855</id><published>2010-05-11T12:55:00.000-07:00</published><updated>2010-05-11T13:19:31.566-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía entre vidrios'/><title type='text'>Fras-co</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S-m7xvesjuI/AAAAAAAAAMg/Sy_lkLNy7mE/s1600/SP_B0592.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S-m7xvesjuI/AAAAAAAAAMg/Sy_lkLNy7mE/s320/SP_B0592.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470109685651377890" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Ahora ver tus ojos, es ver un ahora mas corto y eficaz. Recuerdo cuando jugando al juego de los vencidos, destapábamos el frasco para salir de acá. No era mucho pedir manos rotas, vidrios enteros; ni tampoco la sonrisa desplazando a las palabras. No era mucho salir corriendo sin respetar semáforos, ni piernas cansadas. Aquellos tiempos no era mucho todo lo que se hacía.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Hoy, el hoy, tiene menos de tres letras. Ya no giramos la tapa de arriba para ver celeste. Quizás por que la aventura se encuentre adentro, y el gran frasco esté afuera, mientras nosotros pateamos las paredes de un envase falso, que es menos cárcel que toda la palabra libertad.&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(102, 102, 204); font-weight: bold;font-family:verdana;" &gt;Ya no marchamos con los que marchan, ni gritamos con los que piden y piden mas... por el contrario, regamos plantas, apagamos la radio, doblamos los diarios, para hacer un barco gigante que nunca nos saque de acá.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4401181054446373855?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4401181054446373855/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/05/fras-co.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4401181054446373855'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4401181054446373855'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/05/fras-co.html' title='Fras-co'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S-m7xvesjuI/AAAAAAAAAMg/Sy_lkLNy7mE/s72-c/SP_B0592.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-3942665195517076774</id><published>2010-04-17T11:35:00.000-07:00</published><updated>2010-04-17T11:55:52.362-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía de retratos'/><title type='text'>Hortensia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S8oDZTRtvbI/AAAAAAAAAMY/M22BuMRL8gs/s1600/hortensias.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 220px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S8oDZTRtvbI/AAAAAAAAAMY/M22BuMRL8gs/s320/hortensias.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461181231346335154" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;"&gt;Hortensia supo mirar a su marido a los ojos, cada vez; y besó sus manos, a pesar de; Hortensia dijo si y dijo no, y calló en silencios, que no causaron dolor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;"&gt; En días tristes, partidos a la mitad, ella juega sola a que juegan mas. Y las visitas intrusas, siempre al borde del malestar, nunca logran, siquiera, hacerla llorar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;"&gt; Tan sólo es su retrato un dulce pasar, de té con leche y migas de pan.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-3942665195517076774?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/3942665195517076774/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/04/hortensia.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3942665195517076774'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3942665195517076774'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/04/hortensia.html' title='Hortensia'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S8oDZTRtvbI/AAAAAAAAAMY/M22BuMRL8gs/s72-c/hortensias.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4868305516792550264</id><published>2010-03-30T11:17:00.000-07:00</published><updated>2010-03-30T11:21:03.492-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía de entregas'/><title type='text'>Entre-gas</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;"&gt;Lejos de atormentar tu nariz de pozo sin agua, levanto la mano si alguien pregunta quién desconoce la manera triunfal de decir palabras, que sin trucos a la vista, hagan magia en los momentos mas necesarios.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;"&gt;   Cerca de fumigar tu boca de muelas festivas, coincido con la idea de temer, que es casi como querer salir del cuerpo, y ser un poco mas que uno. Y casi al lado del humo de tus pensamientos, desvanecerme así entera a toda tu puerta, a todas tus ventanas, duele mas y menos, y mas, que cortarse en pedacitos hasta hacerse chiquitita y no doler.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;"&gt;  Es así como, nos subimos a un barco de llantos y pañuelos que se agitan hasta decir adiós, y una vez lejos, mas lejos que todo centro, tirarse al mar ya no viene sujeto a la necesidad de oxígeno, o de saber nadar.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4868305516792550264?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4868305516792550264/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/entre-gas.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4868305516792550264'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4868305516792550264'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/entre-gas.html' title='Entre-gas'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5278461196963624123</id><published>2010-03-28T17:52:00.000-07:00</published><updated>2010-03-28T18:09:57.781-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía de sapos'/><title type='text'>Sabe</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S6_9nsB9loI/AAAAAAAAAMQ/g4MbrHUql_g/s1600/8.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 232px; height: 174px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S6_9nsB9loI/AAAAAAAAAMQ/g4MbrHUql_g/s320/8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453856532045076098" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;[Recreo bestial en la boca de un sapo, que no cree en pastos comestibles, ni en infusiones mortales.]&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;Sabe ya que él no le pone pelucas verdes a su lengua, ni mucho menos cuelga el sombrero cuando acaba de llegar, sabe también que le sonríe a los peces pequeños, y que cuando quiere gritar, tanto aire lo hace volar. Conoce de su poca fama, y de los pañuelos sucios que se esconden solos, siempre en la vida de uno; pero no aprende de la palabra que le sale de la boca hecha carne, ella simplemente no aprende del pulso de su acento, cuando tiene él que decir, sin solo decir, la frase menos frase,de escaleras que desconocen la existencia de ascensores; la frase menos frase, que tiembla junto a la idea de querer.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5278461196963624123?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5278461196963624123/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/sabe.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5278461196963624123'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5278461196963624123'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/sabe.html' title='Sabe'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S6_9nsB9loI/AAAAAAAAAMQ/g4MbrHUql_g/s72-c/8.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5932919485491255849</id><published>2010-03-17T12:07:00.000-07:00</published><updated>2010-03-17T12:11:07.672-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía del universo'/><title type='text'>Júpiter</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;Mueve el ojo. Toda su pupila gira en este preciso momento, un poco mas veloz que el planeta Tierra, y yo un poco menos en llamas que el Sol.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; No tengo título alguno que avale mi atrevimiento, pero estoy casi lista para la inspección ocular.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; El movimiento del ojo es casi superfluo cuando hay poca oscuridad, mucha luz. El movimiento del ojo es agitante, abrupto, cuando hay poca luz, mucha oscuridad.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; Me está hablando de cables rojos y azules, de lo difícil que es saber cuál cortar... me está hablando de esas cosas que se pueden tocar con los dedos, y nada más; mientras tanto, su ojo no para de moverse, un júpiter precioso habita en su cara redonda, blanda, elástica, y nadie puede verlo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; Ahora va a besarme, es totalmente predecible que después de que hable de pisos y haga una pausa, quiera besarme. Va a besarme y va a cerrar su ojo, su ojo divino de quinto planeta del sistema solar. Me besa, su lengua está tibia y suave. Aproximadamente, quinientas bacterias están besándose dentro de nuestro beso que calló a Júpiter. Aproximadamente, tres bacterias se cuelguen de mi lengua satisfechas, babosas, convulsionadas. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; El planeta me mira, todo su movimiento de rotación se detiene, para mirarme tres segundos, o quizás cuatro. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt; Me atrevo a decir que he encontrado agua en el ojo que se ha detenido para mi, sin sospechar éste, que es víctima de una espía que sólo cumple con su trabajo, para luego despegar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt; &lt;span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5932919485491255849?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5932919485491255849/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/jupiter.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5932919485491255849'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5932919485491255849'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/jupiter.html' title='Júpiter'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-8881905392530233102</id><published>2010-03-03T05:59:00.001-08:00</published><updated>2010-03-03T06:02:50.695-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía sin mantel'/><title type='text'>Mantel sin estrellas</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45rjcTe-5I/AAAAAAAAAMA/aTotKe3kfn4/s1600-h/SP_B0572.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 199px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45rjcTe-5I/AAAAAAAAAMA/aTotKe3kfn4/s320/SP_B0572.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444407256175016850" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;"&gt;[ El poder de sacar el mantel de la mesa, y que no caigan migas ]&lt;/span&gt;  &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt;Claro que se la acusa de llevar una cara muy blanca, de labios oscuros, y ojos normales; claro, también, que todo su pelo no hace mas que barrer sus hombros de polvo lunar; y por que no decir que su voz de melodía jingle de comercial, sólo repite frases cordiales y de televisión, pero con una frescura de gaseosa sin azúcar, con una nariz graciosa por donde se la mire, con la postura de muñeca para mesa de luz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;"&gt; Ofelia tiene un cajón repleto de medias blancas, iguales, de algodón que no pica. Muchos tarros de azúcar invaden su cocina, que no cocina, sólo exhibe, y un comedor bastante grande con una mesa redonda en el medio. Digan lo que digan "las gentes", Ofelia siempre puso mantel en la mesa cuando extraños comían olvidando modales y buenas costumbres, cuando parecían enjuvenecer hasta la edad de piedra, siempre hubo mantel sobre la mesa... digan lo que digan. Si los cubiertos hablaran no dirían mas que la verdad: la mesa siempre estuvo enmantelada. Con esto no se quiere justificar todo aquello que Ofelia nunca tubo, pero si alguna vez tubo algo (esa actitud dulce y fantástica de cubrir la madera en donde se devora) por qué no hacerlo saber.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;"&gt; Cuando miles de cuerpos que no pertenecían al cuerpo de Ofelia, rodeaban la mesa con piedad de asaltante de bancos y abuelitas, ella ya había puesto los platos -todos desiguales, sin razón-, los cubiertos sordomudos, y los vasos crueles matadores. El pan de cada día, hacía los días mas largos, mas como la sonrisa de Ofelia si fuese sonrisa; el pan de cada día daba la sensación de ser una criatura prematura en manos de bestias sin domar, con todo aquello que aprenden los hombres para no creer, y no amar.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt; Ofelia no cantaba, no tragaba lluvia, no escupía el corazón de vez en cuando, pero cuando todos ya satisfechos de bebés blanditos se retiraban a sus territorios, ella quitaba el mantel con manos mágicas, expertas, estrellas en el arte de desnudar, y en el suelo no caía ninguna caspa, ninguna sobra, ningún perdón. Siendo éste el acto mas parecido a crear con cuerpo de placer, todos los ángeles huían de 0felia que imitaba una mirada violentada, casi calco de un gato sin botas arriba del techo escuchando a la luna, casi igual a la vida haciendo dormir a la muerte en sus brazos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-8881905392530233102?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/8881905392530233102/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/mantel-sin-estrellas.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8881905392530233102'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8881905392530233102'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/mantel-sin-estrellas.html' title='Mantel sin estrellas'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45rjcTe-5I/AAAAAAAAAMA/aTotKe3kfn4/s72-c/SP_B0572.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4478112310486184037</id><published>2010-03-03T05:49:00.001-08:00</published><updated>2010-03-03T06:09:06.707-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía musical'/><title type='text'>Tu voz en la radio</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45pH27z5mI/AAAAAAAAAL4/Z6YijYCq2uE/s1600-h/SP_B0559.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45pH27z5mI/AAAAAAAAAL4/Z6YijYCq2uE/s320/SP_B0559.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444404583263888994" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Lo mas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;amorzoofascinante&lt;/span&gt; de él, es que pronuncie cualquier palabra que pronuncie, su voz instintivamente te incita a bailar. Lo ves parado frente tuyo, con toda esa presencia ausente, con toda esa facha de perchero sin sombrero, pero &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;de repente&lt;/span&gt; su "hola" es como prender la radio y que de alguna forma extraña, el cuerpo reciba órdenes de moverse.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A veces sus palabras son tristes, y es como si una canción te rompiera el alma, suave, como un vals. Otras, su risa acompaña las frases tontas y todo es circo, leones estúpidamente domados, cuerdas flojas, bailes entre payasos; lo ves parado ahí, frente tuyo, y es como bailar desnudos en una película blanco y negro; es como soñar con miedo que te falta todo, mientras una banda sonora habla por vos, siente por vos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Pero, lo mejor de todo, es hacer el amor con él: todo el misterio de ser bailarina dentro de la caja musical y dejar de girar, se resuelve dando cuerda a su boca&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4478112310486184037?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4478112310486184037/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/tu-voz-en-la-radio.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4478112310486184037'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4478112310486184037'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/03/tu-voz-en-la-radio.html' title='Tu voz en la radio'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S45pH27z5mI/AAAAAAAAAL4/Z6YijYCq2uE/s72-c/SP_B0559.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-389857090588923429</id><published>2010-02-11T11:37:00.001-08:00</published><updated>2010-02-18T10:02:34.017-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía terrestre'/><title type='text'>Hormigas al ataque</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S32AeYONUHI/AAAAAAAAALw/UaaeKmWSR1U/s1600-h/hormigas.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 248px; height: 217px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S32AeYONUHI/AAAAAAAAALw/UaaeKmWSR1U/s320/hormigas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439645184319901810" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Por mas que muchos intenten mantener el aspecto de una cucaracha, o hablar como gorila, y hasta discutir como paloma, la posibilidad de ser hormiga es muy limitada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Cuando conseguían tener antenas, de inmediato una trompa atravesaba sus caras, y si alguna vez &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;diminutaban&lt;/span&gt; como negros &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;trabajadores&lt;/span&gt;, enseguida eran reyes de la selva.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;No todos cuentan con la exacta esencia de hormiguear: tres pasos al sol, todo un oro verde sin lamer, y conservar hasta el día final la fidelidad terrestre, el corazón pequeño, y el plan perfecto de invasión.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-389857090588923429?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/389857090588923429/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/02/hormigas-al-ataque.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/389857090588923429'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/389857090588923429'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/02/hormigas-al-ataque.html' title='Hormigas al ataque'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S32AeYONUHI/AAAAAAAAALw/UaaeKmWSR1U/s72-c/hormigas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4500634577267172553</id><published>2010-02-05T14:06:00.000-08:00</published><updated>2010-02-05T15:20:03.213-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía nadadora'/><title type='text'>De la A, hasta el Vientre</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S2ylG4Jaz9I/AAAAAAAAALU/E9m6lXF-86w/s1600-h/SP_A9548.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 246px; height: 147px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S2ylG4Jaz9I/AAAAAAAAALU/E9m6lXF-86w/s320/SP_A9548.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434900387899035602" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255);font-family:lucida grande;" &gt;[ Todo es cálido y azul, y uno parece flotar y ahogarse a la vez...]&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:lucida grande;" &gt;No es cualquier vientre el que alberga a Z, no es de esos que alimentan y acarician, sí de esos que te comen y te raspan. Por mas que Z babee ante la oscuridad lunar, o ría frente al sol en su frente, no existe ombligo alguno que lo deje respirar. Respirar, se sabe, en el sentido de: un hueco exhibiendo sus piernas abiertas azules, celestes, blancas, gimiendo todo un viento. Respirar en forma de ventana, en medio de un cemento gris, de una manzana cuadrada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:lucida grande;" &gt;Z, perfecto buceador, nadador de mares sin mareas, conocedor hasta del cielo que pueden llegar a ser las algas, con el paso del tiempo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:lucida grande;" &gt;Z olvidó que todo vientre tiene algo de protesta y de animal mojado, que grita y reclama, que acurruca y llora. Z olvida cada día mas lo que una nube es capaz de hacer en el agua calma, y que si Juan se tira al río, sus amigos también, y nadie debe llorar. Nadie.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:lucida grande;" &gt;Vientre de un solo color, pero que colorea todo flujo, cualquier grito; vientre casi puro, y pecador sonriente, vientre que no hace otra cosa que meter, cada vez mas hondo a Z; sin que parezca tesoro, pero tampoco isla flotante. Z se dejó vientrar, ventricular, ventear; Z se dejó como se dejan los pies tirados en el pasto multicolor, brillante;  Z se arrastró donde no existe orilla alguna, y sin embargo, la espuma es rabiosa hasta cuando se duerme de costado, soñando con el centro del universo tocándonos la mano.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:lucida grande;" &gt;Cabe preguntarse, a modo de rezo fiel, cuándo el vientre parirá a Z, aunque éste sin ojos, y de orejas como flor, asuste al mundo en su perfecto orden bestial. Cuándo el parto consumará un mundo de la Z hasta la...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4500634577267172553?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4500634577267172553/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/02/de-la-hasta-el-vientre.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4500634577267172553'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4500634577267172553'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2010/02/de-la-hasta-el-vientre.html' title='De la A, hasta el Vientre'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/S2ylG4Jaz9I/AAAAAAAAALU/E9m6lXF-86w/s72-c/SP_A9548.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-1246464770040857739</id><published>2009-12-26T07:33:00.000-08:00</published><updated>2009-12-26T07:37:59.848-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='en tierra'/><title type='text'>La magia del mago</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;La magia del mago no derrumba paredes, ni ojos. La magia del mago es el insecto perfecto para un proyecto escolar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; Mira la tumba del mago florecer, mira la &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt;desesperación&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; de los gusanos correr a nuevas tierras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;Ves todo ese tumulto de cuerpos pegajosos, verdes, vibrantes? los ves? ellos le piden al cielo un truco, sin importar los efectos, un truco. Pero no saben, no saben qué: cuántos qué contiene la palabra qué.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; No era sencillo ser él, ir caminando y que los conejos blancos te claven los dientes en los pies; mover los dedos, sin querer, para terminar haciendo la posición 5: lluvia amarilla cayendo de los techos, pintándole en la cara un descuido feliz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; El mago no podía hacer reír ni a chicos, ni a mujeres de seda. Sin embargo, las palomas colegialas morían por meterse en sus bolsillos, y sacarle todos los caramelos, aunque fuera un extraño, aunque en su casa dijeran que no, mil veces NO. Amaban, tajos y tajos de sonrisas en sus caras, amaban cerrar el pico en sus &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt;casitas&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;, y abrir sus alas con él: lo buscaban dormidas, olvidando el beso paterno en la frente, para tocarlo mas que con una mano: con un cuerpo entero. Luego, sus bocas estrelladas en la almohada, se derretían de saliva bendita, como cascadas salvajes sin intervención alguna.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;El mago las invitaba a sentarse frente al escenario: piernas cruzadas, ojos maquillados sin pudor. Tres chasquidos de dedos enguantados, y una mariposa salía de su oreja, no sin antes crecer de su nariz una&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt;plantita&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; que le facilitara la pose perfecta para una foto. Cinco chasquidos, una patada a la pared, y la luna se agitaba en sangre, era el dolor mas rojo en el cielo: y bocas abiertas, espasmos de palomas blancas,&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt;cabecitas&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt; de plumas revoltosas. Aplausos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;Entonces, el mago se saca la capa para echarse en un colchón duro, mirando un techo sin mentiras, mientras lo picotean en la cara como a un muerto. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;  La tierra vuelve a crecer, a taparlo todo, y los exiliados aparecen de nuevo a humedecerle los pies, a sacarle las uñas, a quitarle la lengua que nunca revelará el truco, aunque la magia se revuelque con alas  mientras el mago, en tierra, no entierra mas que su cuerpo sin don.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-1246464770040857739?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/1246464770040857739/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/12/la-magia-del-mago.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1246464770040857739'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1246464770040857739'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/12/la-magia-del-mago.html' title='La magia del mago'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-5913774302179021426</id><published>2009-12-05T16:20:00.000-08:00</published><updated>2009-12-05T16:25:25.256-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='kilómetros'/><title type='text'>Un solo Mario</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;No te rías así, de verdad te digo que necesito me cuentes cuántas nubes hay ahora en tu cielo: 2, 5? contame cómo son, qué formas abrazan a ese cielo que imagino azul menos tres. Si sopla el viento fuerte en este momento, o solo te besa las mejillas hasta enloquecer tu sangre.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Yo estoy muy lejos, lo sabes. La distancia es igual a un cuerpo vacío frente al mundo abierto; la distancia son como estas palabras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Describime ese lugar que ahora te alberga mejor de lo que lo hicieron mis brazos, mis ramitas de corazón sin raíces.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; Qué cara pusiste cuando pasó la hormiga feliz, más feliz que tu risa por mi recuerdo. Ese lugar me importa mas que una foto tuya recordándome la muerte de los sucesos; quiero a ese lugar tanto como a tu boca, solo a tu boca, sola, indefensa en mi bestial vida. Así que no prolongues mas este pedido. Bajo qué cielo estas ahora? cuántos colores tiene la eternidad que nos corta los pies?... ¿las calles duelen tanto como mis rodillas frente a vos, que no estas... y estás.? Estás como una gran nube ocupando todo este cuarto. Pero entonces no estás, y esa forma etérea intenta entretenerme un rato, mientras me engaña en su fiel simulacro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; Cayó alguna hoja a tus pies?. De mi ventana puedo a ver a todos los árboles perder, perder mas que yo. Y me pongo contento, imagino que también a vos te está cayendo mi perdición, y a vos nada te mueve, ni un milagro llorando frente a una mesa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; No quiero saber cuántos cafés probaron tu boca esta tarde, cuánto asombro invadió a tus ojos por esos lugares... si, conoces de mi egoísmo de pez en la pecera; no quiero saber del océano. Contame cuántas burbujas estas haciendo ahora con tu respiración.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; Te juro que abro la puerta y me meto de lleno en tu espacio... pero vos no querés llenarte, y es ese vacío el que te adoro. Ese hueco que me recuerda tanto a un lugar parecido a éste, donde te busco y te encuentro, y no estás. y.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; Fin de esta ceremonia de deseo sin victoria. Acabo de no verte y eso me entusiasma, por que entonces me estás dibujando eso que quería: un alrededor que te abraza, y tu cara besándome solo a mi. A mi, solo.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-5913774302179021426?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/5913774302179021426/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/12/un-solo-mario.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5913774302179021426'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/5913774302179021426'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/12/un-solo-mario.html' title='Un solo Mario'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4756191561794316739</id><published>2009-11-18T19:55:00.000-08:00</published><updated>2009-11-18T20:59:18.062-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Semaforos'/><title type='text'>Tres colores</title><content type='html'>Pareciera que el sol golpeara las puertas de las construcciones hasta derretirlas, hacerlas polvo: edificios listos para la guerra, pero envenenados hasta la cal del calor.&lt;br /&gt;El caminaba tratando de concentrar su mente en una sola cosa, sin embargo corrían amontonadas, salvajes, las ideas, las imágenes, el plástico de las sensaciones: retirar solo una vez- un perro- quizás todo sea un sueño- despertarme ir a trabajar- por qué- ese cartel- el árbol teniendo relaciones con la nube- vos- yo dentro de yo, yo- qué. Caminaba como alejándose de todo eso, de todo presente que se volvía pasado en cada paso furioso; las manos le lloraban, todo el cuerpo era un mar sin espuma, sin siquiera un alga roja creciendo a pesar de.&lt;br /&gt; Los semáforos lograban dominar su espíritu, paraba, seguía, despacio... ninguna mujer pudo haberlo hecho mejor... era cuestión de hacerle luces, sin advertencias pronunciadas, ni gritos anticipadores... un gesto, un guiño, bastaba con el, no más, no menos. Ninguna mujer pudo hacerlo mejor.&lt;br /&gt;Por fin vislumbra un café, de esos que el aire es manoseado y tibio, esos en los que nadie se mira la cara de tan dada vuelta que está. Un café doble. La porcelana alberga entre sí el veneno impostor, la risa vestida de esperanza. Quiere hacer durar el líquido en su boca, bañar sus muelas hasta cariarle sus frentes, sus mejillas sin besos. Y traga. La garganta cosquillea de tanto placer; pero todo tiene su precio: las piernas de la porcelana conteniendo la amenaza oscura, la vigilia de la cuchara mareada, borracha; el regocijo de la boca. Todo tiene su precio: 10 pesos por favor.&lt;br /&gt;Por favor? acaban de hacerle un favor y el sin pestañear, el sacando de su billetera la repetición prostituta del sistema, y el favor llorando en un rincón de su alma por que ni siquiera él lo saludó, ni siquiera él le dijo gracias al favor que tantos brazos tiene y no ahorca, y no acaricia tampoco.&lt;br /&gt;Paga por el favor.&lt;br /&gt;Ahora las caras se dan vuelta, tiene que abandonar el lugar o seguir pagando por ello. Se vá.&lt;br /&gt;Ya no piensa en tantas cosas a la vez. Parece que olvidó algo en aquel café: una pestaña, dos pesos, la dignidad? No!... olvidó al favor llorando sin pañuelo blanco y con tantas manos... sin un ser que se atreva a cuidarlo, a bañarlo por la mañana y ponerle talco.&lt;br /&gt;El sigue caminando ya sin furia, de sus orillas parece notarse una leve espuma que crece de a poco: desvestirme en la noche y ver colores- tus ojos rojos- tu pulso verde- el tiempo amarillo.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4756191561794316739?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4756191561794316739/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/11/tres-colores.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4756191561794316739'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4756191561794316739'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/11/tres-colores.html' title='Tres colores'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-106716716939869735</id><published>2009-11-02T15:15:00.001-08:00</published><updated>2009-11-02T15:15:34.078-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mario y las palabras'/><title type='text'>Qué Mario qué</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255);"&gt;Mario no vá a saber qué decir. Sus palabras se convierten en tortugas cuando el tigre anda cerca.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255);"&gt; No vá a saber peinarse como antes, -cuando era todo sol crayón amarillo-, ni disimular su caída frente a las polleras, ni el dolor punzante que le produce apretar una cuchara. Como si fuera poco, ellos le hacen la ronda verde brillante y paff! un ramo de erres le cae ensima a Mario, que no puede ni sonreír de tanto espasmo. No va a saber qué decir cuando suban las hermanas Ganas a revolcarse en sus oídos como finas bestias, y se peleen por besarle el tímpano, el caracol.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255);"&gt; ¿Y qué bocadientelengua es capáz de tragar todo el aire necesario, para decir, finalmente decir, un NO hermoso y brillante?. Las hermanas no van a entenderlo; Van a besarle hasta el beso del bolsillo, van hacerle espuma su sentido mas sentido y a volcanizar su inocencia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255);"&gt; Por que no sabe qué decir, y se sienta en su sombra cazando moscas para encontrar un pulso, que en el último instante, decida regalarle una palabra, una súplica, una necesidad.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-106716716939869735?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/106716716939869735/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/11/que-mario-que.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/106716716939869735'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/106716716939869735'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/11/que-mario-que.html' title='Qué Mario qué'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-7163237520218192542</id><published>2009-10-13T20:10:00.000-07:00</published><updated>2009-10-14T22:08:36.950-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='un pez en la pecera'/><title type='text'>Experimento 2</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Le dije que no comprara peces, no duran mucho tiempo en las peceras. Se muere uno, y se mueren todos!. Después soy yo la que limpia los &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;cuerpitos&lt;/span&gt;, la que tiene que sacarle los &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;ojitos&lt;/span&gt; y besarle las bocas. &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;Después&lt;/span&gt; soy yo la que... Soy yo, esa, la tonta que mira el agua con &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;plantitas&lt;/span&gt; de plástico verde hipócrita, como todo lo que compra él.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Estaba por &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;gritarle&lt;/span&gt; las mil y una noches, cuando &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;ví&lt;/span&gt; que quedaba un último pez vivo. Y ya no podía decirle que todos se morían, y lo estúpida que me siento, y... &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;enfin&lt;/span&gt;... mi argumento se desmoronó por culpa del pez, y su nadar tranquilo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Estaba por agarrarlo y hacer de su existencia una mera ilusión óptica, estaba por tomarlo cuando el clavó sus ojos fijos en el pez. Entonces tenía que &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;sonreirle&lt;/span&gt; y decirle gracias, besarle las manos con olor a vereda, y sentir todo el asfalto en mi pecho azul.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;"-Y vos decías que no comprara ninguno, que se mueren y qué se yo....&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;mirá&lt;/span&gt;! éste sí que sabe como vivir". Eso me decía, mientras con una mano derramaba &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;comidita&lt;/span&gt; blanca, para que el pez vaya en su busca, más animal que hambriento; con su otra mano acariciaba mi cabeza, apretando un poco mas fuerte cada vez que el pez le sonreía; lo ponía loco ese &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;agujerito&lt;/span&gt; negro en el que apenas cabían dientes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Después de que comieran los dos: nieve blanca por un lado, arena roja por el otro, dormían levemente sin acordarse de su existencia siquiera. Yo tenía tiempo de agarrarlo dormido, de clavarle mi mano como se clava la palabra venganza dentro de un cuerpo: hundimiento violáceo de fuerzas salvajes, besos que mordisquean la piedad. Comprendí entonces que nada podía interceder en mi acto, era mio por el derecho que paga la mente después de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;encarcelarse&lt;/span&gt; a un deseo, comprendí que casi no habría sangre alguna, y que el pez tendría de comer para una semana... y satisfecho me abriría su boca, para tragarme entera como nadie supo jamás.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-7163237520218192542?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/7163237520218192542/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/10/experimento-2.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7163237520218192542'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7163237520218192542'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/10/experimento-2.html' title='Experimento 2'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-1803505254110597514</id><published>2009-10-05T16:02:00.000-07:00</published><updated>2009-10-07T18:29:28.677-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='la fiesta en un castillo no es fiesta'/><title type='text'>Cuarto oscuro</title><content type='html'>La fiesta de los bostezos recién empezaba, y tenías olor a lluvia en todo el cuerpo. Actuaste de todas las maneras imposibles, con plumas rojas, con antifaces de brillantina, y hasta con tu propio rostro.&lt;br /&gt;Aún sabiendo lo que significa entrar por una puerta y habitar toda una sala, desconocías la cantidad de ventanas que elevaron sus persianas, en el mismo instante en que tu fuerza se acomodaba en un sillón.&lt;br /&gt;Empezaste a servirte de nieblas efervescentes, y el espíritu te sonreía con todos los dientes hasta abrirte en la cara un ojo mas; ojo que no se podía comer, ni invitar a bailar.&lt;br /&gt;De tu sombra se ocuparon las polillas: fueron pájaros silvestres, montañas altas, la belleza mágica revelándole sus trucos... Mirá todo lo que hicieron por tu sombra!, simularon un cielo abierto mientras vos, reunías las contradicciones de tu alma para encontrar una única verdad. Cierto es que lo único suele multiplicarse, abrirse como una mujer en el abrazo de un hombre, y fragmentarse hasta inundar de papel picado toda la fiesta.&lt;br /&gt;Pero vos olías a lluvia, y aún todo empezaba y volvía a empezar. El reloj se había embriagado de intervalos, y ofrecía en bandeja todas las horas, todos los minutos (y vos contando los segundos para reír!). Recién prendían las luces de colores, y podía verse guirnaldas amarillas en todo el salón, el simulacro de un barco fantasma seduciendo a la mar.&lt;br /&gt;Lo cotidiano del beso en la mano te atemorizaba tanto como la caída de una pestaña, no podías entender la unión casi física, casi espiritual, de un cuerpo y un pedazo de alma. La pequeña se acomodó cerca tuyo, la pobre te tragó todo el aire; vos intentabas leerle todo el vestido, pero te invadías de ausencia al llegar a su rodilla. La pequeña arrugó su cara en 20 medias sonrisas, mientras tu enmudecimiento la desvestía un poco: boca-hombros-pies.&lt;br /&gt;La fiesta empezó a desintegrarse en pequeñas partículas de polvo: ustedes hechos bestias, escarabajos, alienes: vos mujer, ella hombre, más que humanos y seres, en ustedes se mezcló todo, como en el dulce apocalipsis de los sueños.&lt;br /&gt;La señora abrió la puerta, y se dispuso a limpiar con la ayuda de la escoba y perversión de las manos: todo el después volcaba espuma, y flotaban vasos a medio llenar.&lt;br /&gt;-¡Señor si no sale de la cama no puedo cambiar las sábanas!&lt;br /&gt;-pero la pequeña, la pequeña está durmiendo.&lt;br /&gt;-No hay nadie aquí señor, debió de haberse ido como todos los invitados.&lt;br /&gt;Y en un gesto de sorpresa siniestra, exclama:&lt;br /&gt;-¡Oh, he tragado a la pequeña!. Febril locura de creerse uno con tan solo dos...!, deseo caníbal de querer apoderarse del amor en todas sus formas!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-1803505254110597514?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/1803505254110597514/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/10/cuarto-oscuro.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1803505254110597514'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/1803505254110597514'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/10/cuarto-oscuro.html' title='Cuarto oscuro'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-4821771493395896830</id><published>2009-09-22T18:04:00.000-07:00</published><updated>2009-09-22T21:13:19.480-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='un tubo de ensayo no es un florero'/><title type='text'>Experimento 1</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Srmd5iKBYjI/AAAAAAAAAKE/7DyWKJONy0w/s1600-h/SP_A2411.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 205px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Srmd5iKBYjI/AAAAAAAAAKE/7DyWKJONy0w/s320/SP_A2411.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384508441245082162" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;(Cómo se deshacen las nubes en el pasto, y tu boca llega a no decir nada; época de manteles cuadrillé y cocodrilos que divagan.)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;De verdad te alcancé una escalera, y miles de genios lloraron sus por qué; de verdad que amo a la mentira por ser mi única verdad, y le arranco patas, y le agrego alas, de verdad que todo es experimento para mi.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Aquella vez que atrapé una de tus palabras preferidas, y dije casi tonta, casi sin alma, que era pura diversión de coleccionista, era sólo para guardarla bien: reposarla en el tubo de ensayos, ver de que colores se ponía cuando desesperadamente le gritaba nombres de mujeres, o le susurraba fantasías de balcón, fantasías de bañaderas blancas, voladoras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;La primera observación: la palabra engendraba sola arañitas blancas. Aproximadamente 50 por hora. Después de tanto esfuerzo se le desmayaban las vocales boqueabiertas, segregando una saliva azul, casi negra.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Yo agitaba el tubo con fines explosivos, imaginándome tu cabeza y esas tres cosas que siempre guardas en ella. De la mesa el té, el florero sin flor, la cuchara sonriente, a tu palabra de ensayo que cada día se me abría mas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Segunda observación: la palabra se come a las arañas blancas escupiendo las patas. La palabra fornica con las patas. Las patas se deshacen.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Era ir en busca de miel, y acordarme de ella; era besar la almohada pensando en ella; era odiar todas mis letras por amor a ella.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Tercera observación: Humo gris saliendo del tubo. Vidrios resquebrados. Una nariz humana en medio de la palabra.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;Tiré todo por la borda; el sólo hecho de pensarlo era desesperación y corridas. Jamás quise la persona de vos; la sangre rápida y los huesos, todo lo humano que desplegás con tus acciones.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;No quiero tu hombre dentro la poesía; él está matando el jardín, el hongo que florece a pesar de delantales blancos, y lupas.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-4821771493395896830?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/4821771493395896830/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/09/experimento-1.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4821771493395896830'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/4821771493395896830'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/09/experimento-1.html' title='Experimento 1'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Srmd5iKBYjI/AAAAAAAAAKE/7DyWKJONy0w/s72-c/SP_A2411.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-7838853771370628302</id><published>2009-08-29T15:44:00.000-07:00</published><updated>2009-08-29T16:32:16.725-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='brujas y flores carnívoras en mis pies'/><title type='text'>La carne y la flor</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Spm6H-eZSXI/AAAAAAAAAJ8/iqeTwtCnNNQ/s1600-h/caracol.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Spm6H-eZSXI/AAAAAAAAAJ8/iqeTwtCnNNQ/s320/caracol.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375532276435732850" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Iba a sacar tus pies de mi cabeza, repetir hasta creer que nada lo tocabas, nada lo invadías. Pero las revelaciones me comían los ojos, a mordiscones, sin disfrute sin tenedor: era un sol bailándole desnudo a Marte, y eras vos reptando por las paredes de mi boca, de mi isla labial.&lt;br /&gt;Yo te había vencido en un cajón de medias blancas-colegialas; yo te había podrido en una película que nadie vé el final, en una película que es maqueta de otras películas.&lt;br /&gt;y qué haces ahí? parado sobre mi frente, intentando usar todas las letras del abecedario posible...&lt;br /&gt;qué haces cuando ya nada se puede?, mis preguntas no preguntan, mis preguntan violentan un poco más mi garganta. Mi garganta ya no brilla, mi garganta se comió una luna rota, una luna falsa, una luna fabricada. En el momento en que me decís tu mejor creación, sólo puedo escupirte cascaritas de caracol, lágrimas de cocodrilo cristalizadas. Estás ahí, abriendo tu boca como fosa nasal, y no puedo hacer nada... nada para evaporarte, nada para desintegrarte hasta las uñas y los dientes, que son mas tesoro que tu espalda.&lt;br /&gt;Parece que ahora, que justo ahora, las fórmulas juegan a las escondidas con las brujas, y yo cuento hasta diez con los bolsillos rotos de esperanza, por que ninguna magia encuentro para deshacerte, para hacerte polvo y preparar efervescencias con él y matar razones, floreros, soles que se prostituyen por una estrella, por un planeta que miente, que hiela tanto como vos.&lt;br /&gt;Señores jardineros traigan todas sus armas todopoderosas! Él crece en mi como flor carnívora: salvaje y hambrienta de universo.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-7838853771370628302?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/7838853771370628302/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/la-carne-y-la-flor.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7838853771370628302'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/7838853771370628302'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/la-carne-y-la-flor.html' title='La carne y la flor'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/Spm6H-eZSXI/AAAAAAAAAJ8/iqeTwtCnNNQ/s72-c/caracol.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-3020985178839067377</id><published>2009-08-21T10:58:00.001-07:00</published><updated>2009-08-21T11:42:22.197-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='un ciempiés se me llevó nada'/><title type='text'>Ciempiés</title><content type='html'>Te llevaste todas mis palabras. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Nó&lt;/span&gt;: sol, luna, cama, piernas, cuellos floridos. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Nó&lt;/span&gt;. Te llevaste esas que &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;inventábamos&lt;/span&gt; cuando todavía no había nada, cuando era noche todo el tiempo. Y todo el tiempo era tiempo.&lt;br /&gt;Enferma, verde, &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;monstruo&lt;/span&gt; hasta la lengua de no poder escribir, ni una sola palabra.&lt;br /&gt;Te podrías haber llevado el recuerdo de dos cuerpos que solo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;cuerpeaban&lt;/span&gt;, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;corporizaban&lt;/span&gt;, aban. Te podrías haber llevado el amor. El amor!,  si estaba en todas partes!,  tirado en la cocina flemático y pegajoso; si estaba ahí, dándole de comer a las pulgas mientras nosotros... nosotros perdíamos el asco  de  ser mas que sólo uno. Y éramos 3!.&lt;br /&gt;Yo renuncio a cuidar del animal. No sé si matarlo mientras duerme  entre mis piernas, o ahogarlo cuando abre todas las canillas para &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;sonreír&lt;/span&gt;. Yo te juro, no lo quiero. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Devolveme&lt;/span&gt; mis palabras!&lt;br /&gt;Ahora que la imposibilidad me besa todo el beso, y me promete el no amor que tanto rogaba cuando volvía tu cara de cara, tu bola mágica de viajes cortos; ahora que tiempo se deja definir como ahora, yo me niego al pasto de los contrarios donde siempre quise &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;revolcarme&lt;/span&gt;, me niego al desenfreno apocalíptico de una sombra sobre mi, que ocupe todo, y me deje la nada intacta para volver siempre; por que siempre vuelvo. Miento si digo -aunque ya ni las frases hechas me &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;pertenezcan&lt;/span&gt;- que lo imposible seduce todo mi imposible, que agranda la rabia mágica de mi &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;gritobocapez&lt;/span&gt;. Pero... (el pero siempre regresa cuando el &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;barco&lt;/span&gt; se pierde en tanta tierra a la vista), pero ahora quiero tu fanática presencia de &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;ciempiés&lt;/span&gt; entusiasta, tu cara blanda llena de sol, y todas las palabras que te tragaste de mi fuente.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-3020985178839067377?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/3020985178839067377/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/ciempies.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3020985178839067377'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3020985178839067377'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/ciempies.html' title='Ciempiés'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-84262168631196813</id><published>2009-08-18T13:40:00.000-07:00</published><updated>2009-08-18T14:44:52.777-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='musicasinmusicamu'/><title type='text'>Doré</title><content type='html'>Do Do Re.  Sigan así. Do Do doré. "Yo quiero eso".&lt;br /&gt;Afuera estallan discos y diplomas. Do Do Re. "Mi boca llega al piso"&lt;br /&gt;Afuera las marchas no emosionan; "Yo quiero tener el oído de Beethoven : laberintos cartilagenosos que bombean sangre." Do Do Re.&lt;br /&gt;Afuera el no pueblo, vencido, está diciendo algo, silban bajito la canción de las hormigas.&lt;br /&gt;Do Do Re. Un escenario se recontruye desde los pies hasta el futuro, y la boca llega al piso. "Quiero eso".&lt;br /&gt;Latigazo, nada de ruido. Abran las bocas, quiero oir el aire verde que implora alas, que implora plumas. Do Do Doré. Es patético ver una cuchara sonreir en un mar de leche. Do Do.&lt;br /&gt;Afuera no es adentro, el payaso brilla, ¡Mirá las palabras están de fiesta!.&lt;br /&gt;"yo quiero un piano" Do Do Doré.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-84262168631196813?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/84262168631196813/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/dore.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/84262168631196813'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/84262168631196813'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/08/dore.html' title='Doré'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-864517739175814968</id><published>2009-07-31T15:58:00.000-07:00</published><updated>2009-07-31T16:30:40.656-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mosca del agujero mas triste'/><title type='text'>Boca de mosca</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SnN-K8hkg9I/AAAAAAAAAFM/3HOXLhTLNBU/s1600-h/mosca-747897.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364770307639116754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 251px; CURSOR: hand; HEIGHT: 217px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SnN-K8hkg9I/AAAAAAAAAFM/3HOXLhTLNBU/s320/mosca-747897.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Boca de mosca, alien multicolor del agujero mas triste del mundo. Allí donde se posan los fantasmas que nadie usa, cáscaras del huevo donde nació la flor del desperdicio que besó un sapo, y se convirtió en sapo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Succionador asecino del instinto bestial de los besos grises y azules, y grises y azules. Indicador de que algo anda mal... algo anda mal por acá, mirá como llueve de la tierra la putrefacción mas hermosa y brillante que un sapohuevocascarudo imaginó en su vida.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Boca de mosca, ni la fantasia spray del huesito del hombre, puede callar la canción de tus alas que se exiliaron de lo triste, agujero, mundo. Callar: cómo ríe el río rosa y la lluvia molecular.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;No confundas espanto negro con intención, algo anda mal acá y vos te vas.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-864517739175814968?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/864517739175814968/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/boca-de-mosca.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/864517739175814968'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/864517739175814968'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/boca-de-mosca.html' title='Boca de mosca'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SnN-K8hkg9I/AAAAAAAAAFM/3HOXLhTLNBU/s72-c/mosca-747897.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-3656205083344238005</id><published>2009-07-27T21:49:00.000-07:00</published><updated>2009-07-27T22:00:20.357-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='jugando.'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='escrito por Jimena y yo'/><title type='text'>El Gran Sapo. (ejercicio catártico, juego de liberación, que paso a transcribir textual)</title><content type='html'>El jardín estaba lleno, así se lo veía al jardín en cristales. Cristales y sapos obstruyéndolo todo. Piedras como sapos o sapos en las piedras. Pero estaba lleno de pequeños vacíos. Los pequeños que corrían entre los sapos y los cristales, tan pequeños y vacíos de todo. La nada siempre efímera derramando sangre en las piedras y en los sapos. Y no se qué estoy escribiendo, pero dicen que la sangre simboliza el deseo sexual, y eso es verdad. No se sube a las escaleras sin saber qué decir o que buscar desde la altura; vacíos y pequeños, no encuentran lo lleno. Pequeños vacíos entre los dientes de tu boca que derrama sangre, como la nada siempre efímera, como escalones tus dientes, o como las teclas de un piano negro de cola. Entonces dame un grito que por fin refleje todo en los cristales, todo lo refleje, porque no lo puedo ver. Y los sapos, los sapos que quedaron en mitades no saben cómo abrirse sin sangrar, sin sexo, sin verdad. Y los sapos, los sapos que quedaron en mitades no saben cómo abrirse sin sangrar, y siguen latiendo, aún después de muertos, tal vez muertos en vida, buscando u ocultando otra mitad. El jardín estaba lleno, y no importaba que la luz no supiera cómo tocar, ni por qué tantos cómo se prostituyen en el texto. Cómo: los sapos, los sapos coma, usted coma los sapos para averiguar cómo vomitan palabras de croar y se revuelcan sin cuerpo en un jardín vacío dentro de un jardín que estaba lleno antes, desde antes, hacía mucho tiempo que el jardín estaba lleno, esperando, aguardando el tema preferido de los sapos y la lluvia. Y bailan sin ritual empapados de aquellos cristales que nombramos, que en algún momento nombramos. Y hacia dónde vamos, llevando a los sapos, subiendo la escalera o volviendo a caer, hasta sangrar en pequeñas cajitas que guardan la luz que nunca tocó, la canción que se llovía desesperadamente en el jardín lleno de cristal, sólo llovía en el jardín de cristal. Los hombres ven el sol, aman al Sol, aman a El Sol, se refriegan sólo Sol, solos muy solos. Como las flores crecen al Sol, creen al Sol, ven el Sol, bailan alrededor del Sol, y todos están contentos, pero llueve en el jardín, adentro, lleno. Una vez me dijeron que al entrar al mundo de los sapos, ya no se puede salir. Yo no puedo salir, Alicia nos mintió y nunca volvió; el té y los juegos y el té se lamentan y sangran, sangran hasta esperar al Gran sapo y al Dios Sol que darán de beber, la sangre que sangran como la nada siempre efímera. Perdón por repetir, y repetir, pero es que la salida está en otro yo, en otro sapo, en otra Alicia que bailan y bailan en una danza desesperada al fuego del Sol; sin ritual, sin verdad, y sin sexo. Pero no importa su alegría, sólo llueve en el gran jardín. Entonces dame un grito que refleje la lluvia del jardín lleno, dame un grito que refleje la danza alrededor del Sol, dame un grito que se meta entre los dedos y las uñas de los pies y nos haga bailar, por los sapos los otros en un solo sapo de panza al Sol y los pianistas con sus colas negras; pero por favor dame un grito que no refleje, una voz en el aire como cristales rotos, un pedido que sangra sin voz en una lluvia que grita y grita. Por la lluvia, todo mojado en el jardín, en el jardín lleno de la música de los pianos y los pianistas, donde se posan los sapos, esperando que deje de salir el Sol que se devora las plantas sin piedad, y sin siquiera la violencia que amerita matar o vivir, ocultando otro yo. Esa es la gran cuestión?&lt;br /&gt;El té ya no juega con la esperanza, y al Sol las panzas que murieron en los bailes de pastos, llamas, pastos, de quemaduras internas. El jardín lleno, visto desde cajitas de cristal donde se esconde la luz, en el jardín lleno llueve y nunca sale el Sol.&lt;br /&gt;Atreverse a recorrer es para vacíos, que no guardan sapos en los bolsillos que no le hacen espuma al Sol, atreverse a entrar es no salir jamás: Detrás de las puertas de piedra vacíos, pequeños vacíos de Sol a llenar, con sapos o no, el cristal que falta del jardín que sobra, y no le den las sobras al Gran sapo que vomita flores ultrajadas, gastadas hasta la lástima, hundidas en la lluvia, hundido el suelo y el descenso, hundido el sueño en el rocío en el pétalo del vientre que se desgarra a mordiscones la poca piel, el poco agujero sin Sol. Entonces las rondas de sapos, los gritos, las llamas y el pasto, siempre vacíos, pero el jardín estaba lleno y llovía.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-3656205083344238005?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/3656205083344238005/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/el-gran-sapo-ejercisio-catartico-juego.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3656205083344238005'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3656205083344238005'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/el-gran-sapo-ejercisio-catartico-juego.html' title='El Gran Sapo. (ejercicio catártico, juego de liberación, que paso a transcribir textual)'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-646620219363992724</id><published>2009-07-24T15:28:00.000-07:00</published><updated>2009-07-24T16:45:09.999-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='trenes'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='lo puro y lo social.'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ratas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='memoria'/><title type='text'>Seguir</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmpG-N_vWQI/AAAAAAAAAEQ/Kc_TDg1PXOU/s1600-h/feel+better.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362176341060835586" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 218px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmpG-N_vWQI/AAAAAAAAAEQ/Kc_TDg1PXOU/s320/feel+better.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;No se puede seguir, no se puede. La mucosidad de tu alma me necesita de algún modo, en algún punto de vista de enanos felices, tartamudos, agitados. Entonces agitame. Mové los mundos de un ojo a otro. No se puede. Seguir intentando, no se puede.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Ayer las palabras como techo, hoy la lluvia por que sí... mañana nos hervirá un sol a medias, sin tentativas, mediocre en su función de portador mágico en la efervescencia del poeta.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Y seguir intentado en las calles, no se puede. Se puede sí : ver la lluvia revolcarse con la luz de los faroles, escuchar el murmullo de los caminantescompradorescompulsivos, como una gran C, de cambio, cambio mi alma, una moneda, por un pedazo de carne a punto de cocción, por un pedazo de oído que escuche cuánto quiero. Una gran C, se puede.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;No, no hay misterio en la escalera: se sube, se baja, se cae, se llega. No existe la mínima poca duda de si el escalón nos comerá a la noche, cuando los policías duermen, y el crimen recién se despierta; por que también, entonces, los poetas se despiertan... mientras unos roban la gran C, otros roban al lenguaje, lo usurpan, y lo desvisten, quieren verlo de cerca, en toda su desnudes, para que le abra sus piernas y no quiera ocultarle nada, para que le entregue su secreto de cien patas... algunos poetas, después lo matan. 0tros lo llaman la mañana siguiente entre gemidos post delirius.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Y no se puede seguir. En las estaciones de trenes no se puede seguir siendo feliz, amable, cortés, completo. Sí se puede: escuchar el ruido de los trenes, como una lluvia mecánica, contar cuántos boletos se aferran al piso para abrazar alguna cucaracha, que luego se comerá una rata y usará de frazada el mismo boleto estación Constitución. Después un chico se comerá a la rata, y fumará boletos de trenes, que suenan igual a lluvias mecánicas.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;El adiós no se puede seguir: un hasta siempre, y la distancia cada vez mas larga de tu cara y mi cara, que luego se reproduce pegajosa en mi cabeza. Y el adiós no termina, el hasta siempre no se cumple en ningún país que recuerde cómo la despedida tiene hijitos con la memoria, y cobra comisión por cada canción, poema, película que trata al amor con la misma inocencia que nosotros tratamos al boleto de tren, a la escalera, y a la rata.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-646620219363992724?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/646620219363992724/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/seguir.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/646620219363992724'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/646620219363992724'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/seguir.html' title='Seguir'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmpG-N_vWQI/AAAAAAAAAEQ/Kc_TDg1PXOU/s72-c/feel+better.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-8256015955401582471</id><published>2009-07-17T18:53:00.000-07:00</published><updated>2009-07-17T19:28:25.396-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='flores'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='gusanos'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='cosas que se escuchan en el tren'/><title type='text'>Capáz</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmEyejNLiSI/AAAAAAAAAEI/TKtnLfqReOQ/s1600-h/Imagen+1481.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359620531975588130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 184px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmEyejNLiSI/AAAAAAAAAEI/TKtnLfqReOQ/s320/Imagen+1481.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;atomicelement id="ms__id108"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmExIhlyjpI/AAAAAAAAAEA/BFjMO_f0jR4/s1600-h/Imagen+1478.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/atomicelement&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;atomicelement id="ms__id109"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmEwWByTUhI/AAAAAAAAAD4/TiMqiYZbDM8/s1600-h/Imagen+1446.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/atomicelement&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;"No me arrepiento en nada de lo que hice en mi vida". Soy feliz así... hay! pero si hubiese viajado con él!!!, todo sería diferente ahora. Pero soy feliz y no me arrepiento de nada, de nada. Te juro, llego a mi casa y después de poner el mantel me espera él con su sonrisa de invento sin terminar, y con flores. Sabés?, siempre me trae flores después de .... bueno, como recompensa por cada dolor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Él es bueno, las cosas que hace las hace por que su vida fue difícil, además reconozco que mas de una vez le dí motivos. Pero soy tan feliz, no me arrepiento de nada... su sonrisa vale mas que cualquier terapia, las flores no van hacia ninguna tumba, no, vienen hacia mi. A menos que yo esté muerta, y no lo estoy. Soy muy feliz, no me arrepiento de nada.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ese viaje?... no, no hablaba de él. Hablo de otro. Esos otros que una nunca sabe, que son la incógnita del destino, la carta sin levantar... Me quería mucho,y yo a él, pero siempre hay un pero en cada lengua a punto de suicidarse. Y mejor, por que puedo decir tranquilamente que soy feliz.&lt;br /&gt;Me encanta viajar. A veces, pienso que puedo trasladarme imaginando el lugar que mas ansío sólo con cerrar los ojos aquellas noches, que merezco no ser ser humano. Él me quiere aún cuando dejo de ser mujer, y soy lo peor... soy el gusano capaz de cometer los peores males, capaz de hacer brotar la furia de la persona que uno quiere y trae flores. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Pero si hubiese viajado... que sería de mi vida ahora? quizás sería una araña que se come al gusano y defeca flores... muchas flores, para luego enviarselas en un sobre a él... que se convertiría en el otro, en la incógnita, mientras grito a los cuatro vientos: soy feliz, no me arrepiento de nada.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-8256015955401582471?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/8256015955401582471/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/capaz.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8256015955401582471'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8256015955401582471'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/07/capaz.html' title='Capáz'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SmEyejNLiSI/AAAAAAAAAEI/TKtnLfqReOQ/s72-c/Imagen+1481.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2081262813506662778</id><published>2009-06-24T16:03:00.000-07:00</published><updated>2009-06-24T17:21:47.206-07:00</updated><title type='text'>LLamadas</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SkLC2AbvgII/AAAAAAAAACI/eYpF-eDvGHc/s1600-h/cielo+arriba.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 273px; height: 203px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SkLC2AbvgII/AAAAAAAAACI/eYpF-eDvGHc/s320/cielo+arriba.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351053540354654338" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Si llega a sonar el teléfono, otra vez, Marta se va enojar mucho. Dice que el sonido le perfora los oídos; sin embargo no comprendo cómo logra pasar eso: las orejas se entregan al derrame como espuma roja, dulce,  crema de cuerpos etéreos.&lt;br /&gt;Al menor movimiento de una mosca-que siempre pierden alas a las 5- violamos, todos, la estabilidad de los objetos, sometiéndolos a crear de su inhumanidad ruidos que se hacen música a los conocimientos pobres, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;limosneros&lt;/span&gt;, brillantes de Marta. Entonces, ni se acuerda de la mosca que buscaba atontada su ala perdida en alguna taza de té con limón.&lt;br /&gt;Mario dejó sonar el teléfono. Creo que fue para &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;metaforear&lt;/span&gt; en su cara un rasguño. Y lo consiguió. La cara de marta empezó a sangrar como río de leche, como laguna de licor, como mar de tinta. Nadie corrió para traerle una venda, todos sabían, que mas temprano que tarde, la piel engendraría mas piel y enterraría aquél dolor para no encontrarlo jamás.&lt;br /&gt;Nos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;dió&lt;/span&gt; un beso a cada uno, incluyendo a la mosca que todos pensamos nunca notó, y se cerró los ojos con candado &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;regalándo&lt;/span&gt; su cuerpo entero al placer de la cama sin sonido, perfecto amante: nunca tiene palabras que sustituyan un acto.&lt;br /&gt;Entonces puede sonar el teléfono, por que ella está con la cama, y nadie mas, en su mundo donde la lluvia en la chapa no hace ruido, donde el grito no se interpreta mas que como grito. Y todos nos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;quedámos&lt;/span&gt; con la sensación de una tristeza entre mil, esperando que deje de latir el aparato de llamadas sucias, persistentes mendigas que no tienen luna, que día tras día pasan bajo el cielo sin luna; en su mundo de sin, sin, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;ring&lt;/span&gt;, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;ring&lt;/span&gt;, y llaman, llaman a Marta que nunca está.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2081262813506662778?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2081262813506662778/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/06/llamadas.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2081262813506662778'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2081262813506662778'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/06/llamadas.html' title='LLamadas'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SkLC2AbvgII/AAAAAAAAACI/eYpF-eDvGHc/s72-c/cielo+arriba.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2656790677794594391</id><published>2009-06-17T16:57:00.000-07:00</published><updated>2009-06-17T17:38:21.203-07:00</updated><title type='text'>Cartas</title><content type='html'>Hoy llegó la millonésima carta de su parte. Me escribe cosas que no logran traspasar el papel... me escribe formas, formas, formas. La veo y pienso, "¡qué lindo dibujito para colgar en la pared y tapar la mancha de humedad!". Pero mas tarde la leo en voz alta y digo : qué hermosa canción de best seller!&lt;br /&gt;Escribe acerca de un dolor; uno que lo hace rimar varias veces, sobretodo en los últimos versos donde: cielo-hielo-Marcelo- forman la parte tonta que más me gusta. Un dolor que vomita hipérboles, enumeraciones, y yo que sé cuántos otros recursos literarios más...&lt;br /&gt;me escribe de un dolor, me escribe. A veces me contento con sólo ver el sobre vacío... creo que significa mas de lo que el piensa.&lt;br /&gt;Mi pared parece haber sacado plumas de papel, pero las palabras no traspasan...no.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2656790677794594391?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2656790677794594391/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/06/cartas.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2656790677794594391'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2656790677794594391'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/06/cartas.html' title='Cartas'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-2472167387763917652</id><published>2009-05-31T16:13:00.000-07:00</published><updated>2009-06-03T13:36:22.938-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='cucarachas cucharitas'/><title type='text'>Antes de salir</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img444.imageshack.us/img444/2609/48398027vw2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 273px; height: 383px;" src="http://img444.imageshack.us/img444/2609/48398027vw2.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Acabas de darme la peor noticia de todas... no cabe duda alguna de que lo que más me molesta es el hecho-acto-prisión, de que me des; de recibir un pedazo de aire tuyo, un sonido voz carnívoro de tu boca. Después claro, está la noticia: te embriagaste, te acostaste con miles de cuerpos distintos, de sexos indefinidos e infinitos, y te diste cuenta (inútiles revelaciones que son apta para todo público) que no importa cuánta &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;azúcar&lt;/span&gt; le pongas al café, siempre, pero siempre, cucharas, cucarachas, cucharitas lo revuelven todo.&lt;br /&gt;No basta con que tu uniforme luzca sin arrugas y hable por vos, - y mire vos-, te invade la repugnancia por las orejas, se te caen 3 ideas al piso y nunca las encontrás.&lt;br /&gt;La noticia me va a dejar dormir, y quizás hasta haga con ella cosas maravillosas, pero vos perdiste el sueño, la espuma leve de la leche de algún insecto, perdiste todo cuando pensabas encontrarte en rostros y luces iguales.&lt;br /&gt;Todo va a seguir para mí. Sólo te pido algo a la manera de peliculas de blanco y negro, a la manera de tontas que solo lloran por amor: Cerrá la puerta antes de salir.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-2472167387763917652?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/2472167387763917652/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/antes-de-salir.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2472167387763917652'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/2472167387763917652'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/antes-de-salir.html' title='Antes de salir'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-8109771913177671149</id><published>2009-05-11T20:10:00.000-07:00</published><updated>2009-05-12T10:04:16.853-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><title type='text'>Los de Adentro</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgmsB6QngWI/AAAAAAAAAB4/070bjghZwPs/s1600-h/Tortuga-OD-ok1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgmsB6QngWI/AAAAAAAAAB4/070bjghZwPs/s320/Tortuga-OD-ok1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334984382415864162" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos deboran los de adentro. Lo sabés de las mil maneras posibles.&lt;br /&gt;Presiono un botón, y en cientos de esquinas nadie se encuentra. Me olvido un paraguas,&lt;br /&gt;y el juego deja de ser juego cuando se empapan cabezas blandas, arrugados huesos.&lt;br /&gt;No quiero tu mano en mi mano, cuando puedo estar tocando boletos gastados, monedas,&lt;br /&gt;el fondo azul de algún bolsillo. Quiero pedazos tuyos, de aquellas partes que desconocés, que no te interesa perder.&lt;br /&gt;Enciendo una lámpara, y todo desaparece; todo lo que realmente me toca desaparece. Ojos como los tuyos solo quieren inspeccionar, abrirme el cuerpo sin siquiera realizar el ritual de desvestir :&lt;br /&gt;destrozar el tiempo,&lt;br /&gt;dilatar la espera,&lt;br /&gt;que se caigan las prisiones, derrotarse.&lt;br /&gt;Pero apretamos el botón; abusamos del café y de las máquinas. De repente quiero sueños, vos amor. De repente las palabras son millones y millones, y de nada sirve ya inventar.&lt;br /&gt;Las mil maneras se nos cayeron encima,&lt;br /&gt;vos no sabes cómo&lt;br /&gt;yo no sé.&lt;br /&gt;Los paraguas se amontonan en terrazas sin frío, sin pulso.&lt;br /&gt;Dame una razón, para no seguir jugando&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-8109771913177671149?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/8109771913177671149/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/los-de-adentro.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8109771913177671149'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8109771913177671149'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/los-de-adentro.html' title='Los de Adentro'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgmsB6QngWI/AAAAAAAAAB4/070bjghZwPs/s72-c/Tortuga-OD-ok1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-6321445353909488332</id><published>2009-05-05T20:46:00.000-07:00</published><updated>2009-05-15T20:06:01.685-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><title type='text'>Un té a las 3</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgEQaZni7oI/AAAAAAAAABY/m0i5pNuaG3g/s1600-h/a+tomar+el+t%C3%A9.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332561479522774658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 213px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgEQaZni7oI/AAAAAAAAABY/m0i5pNuaG3g/s320/a+tomar+el+t%C3%A9.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Cuando sirve el té deja caer casi extasiada, casi dadá, la nieve dulce que representa la tristeza sin violín, sin boina pobre.&lt;br /&gt;Después se cae en su silla abierta, hambrienta, y dice palabras de bienvenidas e invitaciones, que suenan como a una mentira abrigada con platitos de cristal y perfume a óleo. Y si abrís mucho un ojo, enseguida se te entrega como ramo de flores, con toda la actitud de sexo ofrecido y sin devolución; entonces, te arriesgas a decir las palabras mágicas de un NO, y ella... ella se convierte en todo lo que desea un ser humano cuando deja de ser.&lt;br /&gt;Aún así hay cuestiones más graves, como una cuchara embriagada de infusiónes, a punto de decir mas de tres verdades... y todos saben lo que pasa cuando se dicen mas de dos cosas:&lt;br /&gt;un mantel desaparece,&lt;br /&gt;unos cuantos viejos se desmayan,&lt;br /&gt;y toda la verguenza es víctima de latir.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-6321445353909488332?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/6321445353909488332/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/un-te-las-3.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6321445353909488332'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/6321445353909488332'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/05/un-te-las-3.html' title='Un té a las 3'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_aKRuNt17Aqs/SgEQaZni7oI/AAAAAAAAABY/m0i5pNuaG3g/s72-c/a+tomar+el+t%C3%A9.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-3251146409832514524</id><published>2009-04-19T15:59:00.000-07:00</published><updated>2009-05-05T22:02:28.049-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><title type='text'>Siempre es Tarde</title><content type='html'>El problema eran las tardes -espacio intermedio entre lo que es la vida y la rutina-. La espada atraviesa la pared de un solo golpe, sin matar a nadie, a nadie. Él fija los ojos en la conciencia de si mismo, tragando el veneno de las 4, 6 y media. Le dá golpes puramente intencionales al suelo, con la misma punta del zapato con que pervertía a los objetos, que se cruzaban en su camino de asfalto cavernícola.&lt;br /&gt;Era tarde. El té no servía de nada a las 5, el tránsito engordaba cada vez mas, como su vientre a punto de brillar. 7, 8... se acerca la vida con su caminar despreocupado, con manos de quien tiene a la noche despertandose entre bostezos y gemidos.&lt;br /&gt;Él la besa; quiere hundirse hasta vivir...  sangrar todo el animal herido que llora en lo intermedio, sacarse la piel y todas las frases que invernan en su boca, para luego entonces, anochecer.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-3251146409832514524?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/3251146409832514524/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/04/ser-o-no-ser-tarde.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3251146409832514524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/3251146409832514524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/04/ser-o-no-ser-tarde.html' title='Siempre es Tarde'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2896600373682986565.post-8886657425120688252</id><published>2009-04-17T16:19:00.000-07:00</published><updated>2009-05-15T20:10:06.496-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='poesía'/><title type='text'>Circo</title><content type='html'>No te rías. Pedido y obligación.&lt;br /&gt;No te rías. Violencia y piedad.&lt;br /&gt;No te rías... la comicidad se te hace feroz en los gestos, como si una ola de salvajismo te sacudiera la cara.&lt;br /&gt;Vómitos; llanto; saltos.&lt;br /&gt;Nada de amor, nada.&lt;br /&gt;Sos el monstruo que todos tapan, vivo y sin ficción. Cada abertura de tu boca imitan cuevas capaces de aplastar años, sueños, amor. Nada de amor.&lt;br /&gt;No te rías, dientes y uñas nos matan en las esquinas, y vos sin verlo nos tragas; nos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;deborás&lt;/span&gt;; nos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;destrozás&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;La sangre se hizo circo de acrobacias de osos grises, que se juegan la vida en la cuerda floja; que no saben cómo, dónde ni por qué, están; y sin embargo te hacen caso, te aclaman, te devuelven,&lt;br /&gt;se te entregan; se te abren.&lt;br /&gt;Te reís, ahogado de tanta carne azul, de tanto oxígeno sin libertad.&lt;br /&gt;No te rías. La gran ciudad se desvanece, al fin... y vos siempre al principio.&lt;br /&gt;Nada de amor, nada.&lt;br /&gt;La pared se cae conmigo y los grandes carteles aún no dejan de brillar; y me tocan, me golpean, me matan.&lt;br /&gt;No te rías. El amor se te pudre en los bolsillos y la tragedia te prepara un final sin dioses; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;asecinando&lt;/span&gt; la comedia en tu cara; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;violándote&lt;/span&gt; hasta los derechos y las medias.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2896600373682986565-8886657425120688252?l=tambiencaemosdepie.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/feeds/8886657425120688252/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/04/no-te-rias.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8886657425120688252'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2896600373682986565/posts/default/8886657425120688252'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tambiencaemosdepie.blogspot.com/2009/04/no-te-rias.html' title='Circo'/><author><name>Extra-Ordinaria</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16740251454761258162</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-iyBZorU0R_c/TxRazxUlqRI/AAAAAAAAAV4/JniU9cq7S6Q/s220/DSC05200.JPG'/></author><thr:total>2</thr:total></entry></feed>
